Historia i geneza obiektu

Obiekt wybudowano w manierze modernistycznej według projektu architektów Emila i Georga Zillmanów, z klinkierowej cegły dekorowanej, z elementami cegły glazurowanej oraz przejawami secesyjnych sentymentów. Posiada wyczuwalny, szczególnie na dziedzińcu pod wieżą zegarową, klimat pruskich zamków. Na uwagę zasługuje również smukłość całej bryły budowli i jej wewnętrzna przestrzeń, strzeliste fasady i okna oraz wysokie stropy. Jak twierdzą historycy, jest to przejaw sakralizacji architektury, stanowiący doskonałe odniesienie do niematerialnej postaci energii.

Budowę Elektrociepłowni Szombierki rozpoczęto po zakończeniu I wojny światowej. Inwestorem i właścicielem była niemiecka spółka Schaffgotsh Bergwerksgesellschaft GmbH należąca do spadkobierczyni majątku po Karolu Goduli - „śląskiego kopciuszka” - Joanny Gryzik i jej męża hrabiego Hansa Ulryka Schaffgotscha. Jak głosi niepotwierdzona dokumentami legenda - pierwotnie miała to być fabryka materiałów wybuchowych, jednak ostatecznie obiekt przeprojektowano tak, aby pełnił funkcję elektrowni.

Zakład otwarto 29 listopada 1920. Pierwszymi urządzeniami, które rozpoczęły pracę, były cztery kotły typu "Babcock" i turbozespół "WUMAG" o mocy 12,8 MW, a następnych latach uruchomiono kolejnych 19 kotłów typu "Steinmiller", "Babcock-Wilcox" i "Babcock", a także cztery turbozespoły "WUMAG" i GMA "WUMAG". W 1925 roku na wieży elektrowni zamontowano czterostronny zegar marki Siemens und Halske, sprzężony z 54 zegarami działającymi w zakładzie. W 1937 roku wzniesiono najwyższy z trzech kominów elektrowni o wysokości 120 metrów.

Losy Elektrowni po 1939 r.

W latach 1939-1944 Elektrownia Szombierki osiągnęła maksymalną moc 100 MW, pracowało w niej wówczas ponad 900 osób. Można było ją wtedy uznać za jedną z największych elektrowni w Europie.

Elektrownia Szombierki była jednym z pierwszych zakładów, które rozpoczęły działalność po wkroczeniu Armii Czerwonej do Bytomia w 1944 r. Była to zasługa pracowników, którzy pomimo ewakuacji większości kierownictwa doprowadzili do ponownego rozruchu. W tym samym roku oddziały Armii Czerwonej zdemontowały część urządzeń i wywiozły je w głąb Rosji.

15 maja 1945 roku zakład został przekazany władzom polskim. Zostały w nim cztery turbozespoły i 20 kotłów, co pozwalało na osiągnięcie mocy 70 MW. W latach 1947-1948 zamontowano 3 kotły typu La Mont oraz dwa turbozespoły typu Skoda-35 MW i I Brneńska. Dzięki temu w 1955 roku osiągnięto moc 108 MW. Szombierki były wtedy jedną z największych elektrowni w kraju.

W latach siedemdziesiątych przekształcono "Szombierki" z zawodowej elektrowni kondensacyjnej w elektrociepłownię. W połowie lat 90. przeprowadzono gruntowną modernizację drugiej elektrociepłowni Bytomia - EC Miechowice, na niej opierając podstawową produkcję spółki ZEC Bytom S.A. Natomiast EC Szombierki po zlikwidowaniu produkcji energii elektrycznej stała się jedynie źródłem rezerwowo-szczytowym systemu ciepłowniczego miasta.


Źródło




























Plener z 21.01.2011 z udziałem: MBurczyk, Myszograf, Frustra, Dzz, Ultramarine, Robert, Urg
































Plener z 06.03.2010 z udziałem: MBurczyk, Dickinson
Plener z 15.05.2010 z udziałem: MBurczyk, Myszograf







Nick:



Komentarze:


:Strona główna:




Miejsca odwiedzone

Akademickie Centrum Medyczne w Zabrzu
Biurowiec
Browar
Browar Przybysławice
Cementownia Grodziec
Cementownia Szczakowa
EC Szombierki
Elewatory Zbożowe
Energetyk
Fliegerhorst Neudorf O/S
Herbapol
Huta Laura
Huta Szkła "Kara"
Huta Szkła
Huta Uthemann
Izolacja
Koksownia Kościuszko
Komisariat policji
Kozubnik
KWK
KWK Gliwice
KWK Jowisz
KWK Kleofas
KWK Paryż
KWK Rozbark
KWK Sosnowiec
KWK Thorez
Liban
Lokomotywownia
Magazyny wojskowe
Metalchem
NZC
Organika
OŻK
Papiernia Pabianice
Papiernia Kalety
Politex
Prefabet Kraków
Przędzalnia czesankowa "Wełnopol"
Siarkopol
Szamotownia
Szpital psychiatryczny
Szpital Stalownik
Stary w Chrzanowie
Szpital w Nowym Targu
Walcownia
Wielkie Piece
Wieże ciśnień
Więzienie
Zakłady chemiczne
Zakład Przerobu Tworzyw Sztucznych
Zakłady włókien chemicznych "Wistom"

Art. 117. 1. Kto bez uprawnienia albo wbrew jego warunkom w celu rozpowszechnienia utrwala lub zwielokrotnia cudzy utwór w wersji oryginalnej lub w postaci opracowania, artystyczne wykonanie, fonogram, wideogram lub nadanie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
2. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstwa określonego w ust. 1 stałe źródło dochodu albo działalność przestępną, określoną w ust. 1, organizuje lub nią kieruje, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.