Historia browaru w Przybysławicach wiąże się po części z górnośląkim rodem szlacheckim, potentatów przemysłowych, Thiele-Wincklerów. Na początku XIX wieku majątek we wsi Miechowice, nabył Ignacy Domes. Zbudował on godny siebie i swojej małżonki, Marii Aresin, klasycystyczny pałac. Po śmierci Ignacego Domesa wdowa Maria po raz drugi wyszła za mąż, za wieloletniego pracownika swojego zmarłego męża, górnika Franza Wincklera. Franz Winkler okazał się na tyle przedsiębiorczym człowiekiem, że majątek po Domesie pomnożył wielokrotnie, a ze względu na zasługi dla rejonu górnośląskiego, w latach 70. XIX wieku otrzymał on od władcy pruskiego tytuł szlachecki. Córka Franza Wincklera, Valeska, wyszła natomiast za mąż za ubogiego oficera, Huberta Thiele, który to przyjął nazwisko żony i od tej pory sam pomnażał majątek rodzinny, pod złączonym herbem Thiele-Wincklerów. Małżeństwo to było szczęśliwe i doczekało się licznego potomstwa. Jednakże jeden z synów Huberta i Valeski, Ferdinand, wdał się w mało szczęśliwy mezalians z dziedziczką innej, górnośląskiej fortuny, Marią von Donnesmarck, co – w świetle ówczesnej opinii publicznej – uszło za skandal ze względów obyczajowych. Ferdinand zatem, odpowiednio wyposażony przez rodziców, opuścił Górny Śląsk i osiedlił się na terenach ówcześnie podległych Imperium Rosyjskiemu. Wykupił on dobra ziemskie we wsi Przybysławice, gdzie postanowił zainwestować swój kapitał w zgoła innym kierunku. Z oczywistego względu braku surowców kopalnianych, ufundował Browar pod Przybysławicami, który w I połowie XX wieku, pomimo wielu zawirowań politycznych i ekonomicznych, prosperował i rozrastał się aż do lat 50. Lata ustroju socjalistycznego w Polsce położyły ostatecznie kres przedsiębiorczym planom potomków Ferdinanda von Thiele-Winckler. Ze względów politycznych musieli oni emigrować z państwa polskiego, toteż ich majątek częściowo przejęło państwo, częściowo zaś dobra zaczęły się marnować. Ostatecznie Browar przybysławicki zakończył działalność na początku lat 90. Obecnie popadł w ruinę.



















Nick:



Komentarze:


:Strona główna:




Miejsca odwiedzone

Akademickie Centrum Medyczne w Zabrzu
Biurowiec
Browar
Browar Przybysławice
Cementownia Grodziec
Cementownia Szczakowa
EC Szombierki
Elewatory Zbożowe
Energetyk
Fliegerhorst Neudorf O/S
Herbapol
Huta Laura
Huta Szkła "Kara"
Huta Szkła
Huta Uthemann
Izolacja
Koksownia Kościuszko
Komisariat policji
Kozubnik
KWK
KWK Gliwice
KWK Jowisz
KWK Kleofas
KWK Paryż
KWK Rozbark
KWK Sosnowiec
KWK Thorez
Liban
Lokomotywownia
Magazyny wojskowe
Metalchem
NZC
Organika
OŻK
Papiernia Pabianice
Papiernia Kalety
Politex
Prefabet Kraków
Przędzalnia czesankowa "Wełnopol"
Siarkopol
Szamotownia
Szpital psychiatryczny
Szpital Stalownik
Stary w Chrzanowie
Szpital w Nowym Targu
Walcownia
Wielkie Piece
Wieże ciśnień
Więzienie
Zakłady chemiczne
Zakład Przerobu Tworzyw Sztucznych
Zakłady włókien chemicznych "Wistom"

Art. 117. 1. Kto bez uprawnienia albo wbrew jego warunkom w celu rozpowszechnienia utrwala lub zwielokrotnia cudzy utwór w wersji oryginalnej lub w postaci opracowania, artystyczne wykonanie, fonogram, wideogram lub nadanie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
2. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstwa określonego w ust. 1 stałe źródło dochodu albo działalność przestępną, określoną w ust. 1, organizuje lub nią kieruje, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.